⚕️ Hedef kitle: Bu sayfa hekim ve sağlık profesyonellerine yöneliktir. Yalnız RCOG'nin yürürlükteki belgelerinin Türkçe özetidir; resmî metin değildir ve hastaya özgü klinik değerlendirmenin yerini almaz. Uygulamadan önce özgün belgeye ve kurumunuzun protokollerine başvurun.
📄 Dayandığı belge
- RCOG Green-top Guideline No. 51 (2024 Partial Update), third edition — 2024 kısmi güncellemesi; elektronik yayın 18 Şubat 2025; üçüncü baskı. 2 Kasım 2026 tarihinde resmî RCOG sayfasında yürürlükteki sürüm olarak listeleniyor; sonraki inceleme 2028.
Bu konuda diğer kuruluşlar: ACOG ne diyor? · UpToDate ne diyor? · SMFM ne diyor? · NICE ne diyor?
Kısaca
- Komplikasyonsuz monokoryonik gebeliklerde ultrason 16+0 haftadan doğuma kadar iki haftada bir yapılmalı; TAPS için orta serebral arter pik sistolik hızı (MCA-PSV) 20+0 haftadan itibaren her taramada ölçülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TTTS kuşkusu veya tanısı uzman fetal tıp merkeziyle yönetilmelidir; 26+0 haftadan önce lazer önerilir, uzun serviksli evre I’de bekleme yaklaşımı makuldür. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Fetoskopik lazerde ardışık ablasyon ve SOLOMON tekniği önerilir; tedavi sonrası ayrıntılı ultrason ve Doppler izlemi sürdürülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS’ta tek bir üstün tedavi gösterilmemiştir; fetal tıp merkezinde tanı haftası ve hastalık şiddetine göre yönetim belirlenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Seçici fetal büyüme kısıtlılığında (sFGR; belgede sGR) uzman merkez izlemi gerekir; uygun tip I olgularda 34+0–35+6 haftada doğum düşünülmeli, tip II/III’te doğum 32 haftaya kadar planlanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Komplikasyonsuz monokoryonik diamniyotik (MCDA) gebelikte 36 tamamlanmış haftadan itibaren planlı doğum; monokoryonik monoamniyotik (MCMA) gebelikte 32+0–34+0 haftada planlı sezaryen önerilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
🧭 Algoritma: RCOG yazılı önerilerinden monokoryonik gebelik karar akışı
BaşlangıçKomplikasyonsuz monokoryonik gebelik: 16+0’dan iki haftalık ultrason; 20+0’dan MCA-PSV ile TAPS taraması.
↓
Kararİzlemde hangi durum var? Birlikte bulunan komplikasyonların her biri için ilgili dalı değerlendir.
Komplikasyon yok
↓
KararGebelik diamniyotik mi, monoamniyotik mi?
MCDA
↓
Sonuç36 tamamlanmış haftadan itibaren planlı doğum sun; özgül sezaryen endikasyonu yoksa vajinal doğumu hedefle.
MCMA
↓
Sonuç32+0–34+0 haftada planlı sezaryen yap.
TTTS / sıvı diskordansı
↓
KararFetal tıp merkezinde değerlendir: poli–oligohidramnios ile TTTS tanısı var mı?
Tanı eşiği karşılanmıyor
↓
YapılacakSıvı diskordansında en az haftalık ultrasonla yakın izlem yap.
TTTS var: Quintero ile evrele
↓
KararQuintero evresi, serviks uzunluğu ve TTTS’nin ortaya çıktığı haftaya göre tedaviyi seç.
Evre I ve uzun serviks
↓
SonuçBekleme yaklaşımı makuldür; ilerleme ve cerrahi gereksinimi için izle.
Diğer TTTS; 26+0 haftadan önce
↓
YapılacakUzman merkezde fetoskopik lazer (SOLOMON); haftalık ayrıntılı ultrason ve Doppler; iki hafta sonra iki haftalık izleme geçilebilir.
↓
SonuçEk komplikasyon yoksa 36 tamamlanmış haftada doğum [D]; belgede 34+0–35+6 ve 36+6 da geçer. Ayrıntılar TTTS sonrası doğum bölümünde.
Diğer TTTS; 26+0 haftadan sonra
↓
YapılacakUzman merkezde tedaviyi bireyselleştir; lazer ve diğer seçenekleri olguya göre değerlendir.
TAPS
↓
YapılacakFetal tıp merkezine sevk veya konsültasyon; yönetimi tanı haftası ve şiddete göre bireyselleştir.
↓
SonuçYakın izlem, doğum, intrauterin transfüzyon ± parsiyel değişim, lazer veya selektif sonlandırmayı değerlendir.
sFGR / diğer komplikasyon
↓
KararHangi komplikasyon saptandı?
sFGR
↓
YapılacakUzman merkezde büyümeyi en az iki haftada bir, Doppler’i haftalık izle; tip II/III’te duktus venozusu (DV) değerlendir.
↓
KararDoğum için DV’de atriyal kontraksiyonda ters akımı veya cCTG kısa dönem varyasyonunu, biyometri ve büyüme hızıyla birlikte değerlendir.
Tip I; büyüme hızı yeterli, UA normal
↓
Sonuç34+0–35+6 haftada planlı doğumu düşün.
Tip II veya III
↓
SonuçDoğumu 32 haftaya kadar planla; büyüme veya Doppler kötüleşirse zamanlamayı yeniden değerlendir.
Tip I; büyüme hızı yetersiz / UA anormal
↓
SonuçBu tip I alt grubu için sabit doğum haftası verilmez; DV Doppler/cCTG, biyometri ve büyüme hızıyla zamanlamayı bireyselleştir.
Tek fetal ölüm
↓
YapılacakUzman merkezde sağ kalanı düzenli ultrasonla izle; doğum zamanı ve şeklini bireyselleştir. Hedef, doğumu 36+6 haftaya kadar yapmaktır.
↓
DikkatGebelik 36 haftaya yakın değilse hızlı doğum genellikle uygun değildir.
Anomali / TRAP
↓
YapılacakUzman fetal tıp merkezine sevk et; invaziv tanı, tedavi ve selektif redüksiyon seçeneklerini değerlendir.
Bu akış, RCOG'nin aşağıda özetlenen önerilerinden heryergebe tarafından çizilmiştir; RCOG'nin resmî şeması değildir. Ayrıntı ve koşullar için alttaki metne bakın.
Kapsam, temel tanımlar ve danışmanlık
- Bu kılavuz monokoryonik çoğul gebeliklerde fetal izlem, komplikasyon taraması ve tedavisini kapsar; tüm çoğul gebeliklerin genel bakımını ele almaz. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Monokoryonik diamniyotik (MCDA) ikizler tek plasentayı paylaşır ve iki amniyon kesesinde yer alır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Monokoryonik monoamniyotik (MCMA) ikizler tek plasentayı ve tek amniyon kesesini paylaşır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Monokoryonik ikizlerde dikoryonik ikizlere göre gebelik kaybı, ölü doğum ve neonatal ölüm riskinin daha yüksek olduğu; nörogelişimsel morbidite riskinin de artabileceği ebeveyn danışmanlığında anlatılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
Koryonisite, amniyonisite, tarihleme ve fetüslerin etiketlenmesi
- İkiz gebelikte 11+2–14+1 haftada, baş-popo uzunluğu 45–84 mm iken canlılık, gebelik yaşı, koryonisite ve majör malformasyonların değerlendirilmesi için ultrason sunulmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Koryonisite, ikiz gebelik ultrasonla saptandığında plasenta kitlelerinin sayısı, fetüsler arası membranın plasentaya birleşimi ve membran kalınlığı kullanılarak belirlenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Koryonisite değerlendirmesi en iyi 14+0 haftadan önce yapılır; daha ileri haftalarda fetal cinsiyet değerlendirmesi ek bilgi sağlayabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Tek plasenta kitlesi ve plasentaya dik açıyla birleşen ince fetüsler arası membran, yani T işareti, monokoryonisiteyi destekler. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2++
- İki plasenta kitlesinin görülmesi tek başına dikoryonisiteyi kanıtlamaz; monokoryonik plasenta iki loblu olabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Membranın plasentaya birleşimini gösteren elektronik ultrason görüntüsü bireysel hasta kaydıyla ilişkilendirilerek saklanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Koryonisite kuşkuluysa membran-plasenta birleşiminin görüntüsü saklanmalı ve ikinci görüş alınmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Koryonisite belirsizliği sürüyorsa fetal tıp uzmanına gecikmeden sevk yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Uzman değerlendirmesinden sonra da koryonisite belirlenemiyorsa, aksi kanıtlanıncaya kadar gebelik monokoryonik olarak yönetilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- İlk trimesterde gebelik yaşı, erken büyüme patolojisinin tarihleme üzerindeki etkisini azaltmak için daha büyük fetüsün baş-popo uzunluğu kullanılarak belirlenebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Fetüslerin sağ-sol veya üst-alt yerleşimi tutarlı izleme olanak verecek biçimde kaydedilmeli; kesesi maternal servikse en yakın fetüs A olarak adlandırılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- İkinci trimesterde atanan koryonisite yeniden gözden geçirilmelidir; arşivlenmiş ilk trimester görüntüsü bu değerlendirmede kullanılabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- İlk ultrason değerlendirmesinde amniyon keselerinin sayısı belirlenmeli ve monokoryonik gebelikte akardiyak ikiz olasılığı dışlanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2++
Anöploidi ve yapısal anomali taraması
- Anöploidi taraması isteyen monokoryonik ikiz gebelere 11+2–14+1 haftada, baş-popo uzunluğu 45–84 mm iken ense saydamlığı ve ilk trimester serum belirteçlerinden oluşan kombine test sunulmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- İlk trimester anöploidi taraması kaçırılmışsa veya sonuç alınamamışsa ikinci trimesterde dörtlü test sunulmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Kılavuz, monokoryonik ikizler dâhil ikiz gebeliklerde majör otozomal trizomiler için ilk trimester kombine test sonucuna bağlı hücre dışı fetal DNA testiyle noninvaziv prenatal taramanın (NIPT) doğrulandığını ve Birleşik Krallık Ulusal Tarama Komitesi (UK NSC) tarafından önerildiğini belirtir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) A
- Tekil gebeliklerde NIPT’nin rutin olarak veya yüksek riskli olgularda ilk seçenek sunulduğu ortamlarda, monokoryonik ikiz gebelikte de ilk seçenek olarak sunulabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Tüm monokoryonik ikizlerde 18+0–20+6 haftada, fetal kalbin genişletilmiş görüntülerini içeren ayrıntılı ultrason yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Kombine taramada monokoryonik ikizler için gebeliğe özgü risk hesaplanır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
Rutin ultrason ve Doppler izlem programı
- Komplikasyonsuz monokoryonik gebeliklerde 16+0 haftadan doğuma kadar iki haftada bir fetal ultrason yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Her taramada iki amniyon kesesinin en derin vertikal cebi (DVP) ayrı ayrı ölçülmeli ve kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Umbilikal arter pulsatilite indeksi (UA-PI) 16+0 haftadan itibaren her taramada ölçülmeli ve kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Bölüm 7.3’ün önerisi UA-PI ölçümünü 16+0 haftadan başlatır; bölüm 7.4.3’ün açıklamasında ise PI için 20+0 hafta yazılıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Orta serebral arter pik sistolik hızı (MCA-PSV) 20+0 haftadan itibaren her taramada ölçülmeli ve kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Her taramada fetal mesaneler görüntülenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- 16+0 haftadan başlayarak doğuma kadar iki haftada bir fetal biyometriyle tahmini fetal ağırlık (EFW) hesaplanmalı ve fetüsler arası ağırlık farkı kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- 16 haftadan itibaren umbilikal arterde diyastol sonu akımın pozitif, kayıp veya ters olduğu kaydedilmeli; UA-PI gebelik haftasına uygun çizelgeye işlenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Belirgin büyüme diskordansı veya ikiz-ikiz transfüzyon sendromu (TTTS) kuşkusunda umbilikal arter ve orta serebral arter incelemesine duktus venozus Doppler eklenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TTTS 26+0 haftadan sonra da gelişebilir; geç gebelikte seçici fetal büyüme kısıtlılığı da tarandığından iki haftalık ultrason izlemine doğuma kadar devam edilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
TTTS: tarama, tanı ve Quintero evrelemesi
- İlk trimester ense saydamlığı ölçümü TTTS taraması amacıyla sunulmamalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Gebeden ani karın büyümesini, fetal hareketlerde azalmayı veya nefes darlığını takip edildiği merkeze bildirmesi istenmelidir; bunlar TTTS belirtisi olabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- TTTS taraması 16+0 haftadan itibaren iki haftada bir ultrasonla yapılmalı; biyometri, her iki kesenin DVP ölçümü ve fetal mesanelerin görünürlüğü kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- İkinci veya üçüncü trimesterde keseler arasında DVP farkı en az 4 cm ise ve sıvı düzeyleri konusunda kaygı varsa TTTS yönünden tanısal izlem en az haftalık yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- TTTS tanısında donör kesede DVP <2 cm ile birlikte alıcı kesede 20+0 haftadan önce DVP >8 cm, 20+0 haftadan sonra DVP >10 cm olmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
- Tanı eşiği tarifinde tam 20+0 haftanın, “önce” veya “sonra” gruplarından hangisine alındığı açıklanmamıştır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Sıvı diskordansı TTTS tanı eşiğine ulaşmasa da bakım bireyselleştirilmeli ve en az haftalık ultrasonla yakın izlem yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
- Ultrason tanısında TTTS Quintero sistemiyle evrelendirilmeli; her taramada umbilikal arter, MCA-PSV ve duktus venozus Doppler bulguları kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Quintero evre I’de poli–oligohidramnios dizisine rağmen donör mesanesi görülür ve umbilikal arter Doppler normaldir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Quintero evre II’de donör mesanesi görüntülenemez. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Quintero evre III’te donör veya alıcıda kritik Doppler bozukluğu vardır: umbilikal arterde diyastol sonu akım kaybı/ters akım ve/veya alıcıda duktus venozus atriyal kontraksiyon akımının tersleşmesi ya da umbilikal vende anormal pulsatilite. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Quintero evre IV’te fetüslerden birinde fetal efüzyonlarla birlikte saçlı deri ödemi veya belirgin hidrops vardır; bulgular genellikle alıcıdadır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Quintero evre V, fetüslerden birinin veya her ikisinin ölümünü ifade eder. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Quintero evresi seyri kesin öngörmez; hastalık kısa sürede düzelebilir veya hızla kötüleşebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
TTTS: tedavi seçimi ve fetal tedavi merkezine sevk
- TTTS, gerektiğinde üst bölgesel merkezde uzman tedavisine erişebilen fetal tıp merkezleriyle birlikte yönetilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- 26+0 haftadan önce ortaya çıkan TTTS’de amniyoredüksiyon veya septostomi yerine fetoskopik lazer ablasyon uygulanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) A
- 26+0 haftadan sonra TTTS yönetimi bireyselleştirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) A
- Tedavi önerisinin “26+0 haftadan önce” ve “26+0 haftadan sonra” ayrımında tam 26+0 haftanın kapsamı açık yazılmamıştır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Fetoskopik lazerde seri ve ardışık ablasyonu izleyen ekvatoryal lazer dikoryonizasyonu, yani SOLOMON tekniği kullanılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) A
- Açıklama metni, lazerin çoğunlukla Quintero evre II ve üzerinde uygulandığını; birçok merkezin evre I’de belirgin polihidramnios (≥8 cm) veya servikal uzunluk <25 mm olduğunda da lazer uyguladığını bildirir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 4
- Uzun serviksli evre I TTTS’de bekleme yaklaşımı makuldür; açıklama metni olguların %60’ının ilerleyip cerrahi açısından değerlendirme gerektireceğini belirtir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 1+
- Lazer olanağı bulunmadığında uygun merkeze nakil beklenirken veya tanı 26 haftadan sonra konulduğunda amniyoredüksiyon bir tedavi seçeneği olarak tutulabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 1+
- Amniyoredüksiyon sırasında istenmeden oluşan septostomi, sonraki tedaviyi zorlaştırabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 1+
- 17 haftadan önce veya 26 haftadan sonra başlayan TTTS’de lazer lehine sınırlı veri vardır; özellikle 26 haftanın üzerindeki olgularda yönetim bireyselleştirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- Ağır TTTS’de gebeliğin sonlandırılması talep edildiğinde bu seçenek görüşülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
- Ağır TTTS’de, örneğin bir fetüste serebral hasar varsa, umbilikal kordun bipolar diatermisi veya radyofrekans ablasyonuyla selektif sonlandırma seçeneği sunulabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
TTTS tedavisinden sonra izlem ve doğum zamanlamasındaki ifadeler
- Tedavi sonrasında fetal beyin, kalp ve ekstremiteleri içeren ayrıntılı ultrason ile UA-PI, MCA-PSV ve duktus venozus Doppler değerlendirmesi haftalık yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Tedaviden iki hafta sonra ultrason aralığı iki haftaya çıkarılabilir; UA-PI, MCA-PSV, DVP ve EFW ile yeterli büyüme kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Aynı bölümün açıklama metni, uzmanların çoğunun lazer sonrası ilk 2–4 hafta haftalık, klinik düzelmeden sonra iki haftalık ultrason önerdiğini aktarır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
- Tedavi edilmiş TTTS’de fonksiyonel ve edinilmiş yapısal kalp anomalilerini dışlamak için fetal tıp uzmanı fetal kalbi ultrasonla incelemelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Lazerden sonra yeniden gelişen amniyotik sıvı diskordansı TTTS nüksünü düşündürür; TAPS şüphesinde de nüks TTTS’yi ayırt etmek için keselerin sıvı farkı değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Bölüm 8.1.3’ün derecelendirilmiş önerisine göre, ek komplikasyon yoksa tedavi edilmiş TTTS’de doğum 36 tamamlanmış haftada yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Aynı bölümün açıklama metni ise 34+0–35+6 haftada, klinik kaygı varsa daha erken doğumun düşünülmesini aktarır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Bölüm 10’un başlangıcında lazer sonrası doğumun 36 haftaya kadar yapılması gerektiği yazılıdır; yönetici özetinin 1.6 bölümünde aynı cümle “36+6 haftaya kadar” biçimindedir. Bu ifadeler için ayrıca harf düzeyi verilmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Bölüm 10’un devamı, Birleşik Krallık’taki çoğu fetal tıp alt uzmanının gebeliği 36+6 haftaya uzatmayı denediğini ve yönetimi bireyselleştirdiğini belirtir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Tedavi edilmiş TTTS’de doğum şekli bireyselleştirilebilir; açıklama metni birçok olguda sezaryen uygulandığını bildirir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
TAPS: tarama ve tanı
- İkiz anemi-polisitemi sekansı (TAPS), tüm monokoryonik gebeliklerde 20+0 haftadan doğuma kadar iki haftada bir MCA-PSV ölçümüyle taranmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- TAPS komplikasyonsuz monokoryonik gebeliklerde görece nadirdir; TTTS lazeri sonrasında ve diğer komplike monokoryonik gebeliklerde daha sık görülür. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- TAPS’ta belirgin poli–oligohidramnios dizisi olmaksızın donörde anemiye bağlı artmış, alıcıda polisitemiye bağlı azalmış MCA-PSV ve belirgin hemoglobin farkı bulunur. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Gövdenin aktardığı antenatal tanı uzlaşısında anemik ikizde MCA-PSV ≥1,5 medyanın katı (MoM) ve polisitemik ikizde MCA-PSV ≤0,8 MoM birlikteliği kullanılır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
- Aynı gövde metni, ikizler arası MCA-PSV farkı ≥1 MoM olduğunda TAPS tanısı için yüksek duyarlılık ve özgüllük bildirir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
- Tablo 1, MCA-PSV farkını >1,0 MoM olarak yazar; gövdedeki ≥1 MoM ifadesiyle eşitlik işareti bakımından farklıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Postnatal TAPS tanısında ikizler arası hemoglobin farkı >80 g/L ve retikülosit sayısı oranı >1,7 birlikteliği kullanılır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
TAPS: yönetim ve neonatal gereksinimler
- TAPS’ın doğal seyri, fetal ve neonatal etkileri ile en uygun tedavi ve izlem yaklaşımı yeterince belirlenmiş değildir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- TAPS kuşkusu veya tanısında yönetim, tedavi deneyimi olan fetal tıp merkezinin uzmanlarıyla, gebe ve eşiyle görüşülerek belirlenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- TAPS yönetimi tanı haftası, hastalık şiddeti, plasenta yerleşimi gibi özellikler ve ebeveyn tercihlerine göre bireyselleştirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- TAPS’ta yakın gözlemle bekleme yönetimi seçenekler arasındadır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS’ta planlı ikiz doğumu seçenekler arasındadır; belge tüm olgular için tek bir doğum haftası belirlemez. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- TAPS’ta anemik fetüse intravenöz veya intraperitoneal intrauterin kan transfüzyonu, polisitemik fetüste parsiyel değişim transfüzyonu eşliğinde veya olmadan, düşünülebilecek seçeneklerdendir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS’ta fetoskopik lazer cerrahisi seçenekler arasındadır; polihidramnios bulunmaması işlemi TTTS’ye göre teknik olarak zorlaştırabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS lazeriyle daha düşük uzun dönem morbidite oranları yanında yüksek fetal ölüm oranları bildirilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS’ta bazı koşullarda selektif fetal sonlandırma görüşülebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS tedavi seçeneklerinden hangisinin üstün olduğu literatürden belirlenememektedir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TAPS donörü doğumda kan transfüzyonu, polisitemik alıcı ise parsiyel değişim transfüzyonu gerektirebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- TAPS’ta ağır serebral hasar ve donörde sensörinöral işitme kaybı bildirilmiştir; uzun dönem morbidite bilgisi sınırlıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
Seçici fetal büyüme kısıtlılığı: tarama, tanı ve tipler
- Seçici fetal büyüme kısıtlılığı (sFGR; belgede sGR) taramasında 16+0 haftadan itibaren iki haftada bir en az iki biyometrik ölçüm kullanılarak EFW farkı hesaplanmalıdır: [(büyük fetüs EFW − küçük fetüs EFW) / büyük fetüs EFW] × 100. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Büyüme diskordansını TTTS’den ayırmak için her iki kesenin DVP ölçümü kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- EFW farkı >%20 ve küçük fetüsün EFW’si veya abdominal çevresi (AC) <10. persentil ise ultrason izlem sıklığı en az haftalığa artırılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Fetüslerden birinin EFW’sinin <3. persentil olması tek başına sFGR ölçütüdür ve deneyimli fetal tıp birimine sevk gerektirir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Alternatif sFGR ölçütü şu üç bulgudan en az ikisidir: EFW farkı >%25; küçük fetüste EFW veya AC <10. persentil; küçük fetüste UA-PI >95. persentil ya da diyastol sonu akım kaybı/ters akım. Bu durumda uzman fetal tıp birimine sevk yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Tip I sFGR’de umbilikal arter diyastolik akımı pozitiftir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Tip II sFGR’de umbilikal arter diyastol sonu akımı kayıp veya terstir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Tip III sFGR’de umbilikal arter diyastolik akımı pozitif, kayıp ve ters akım arasında döngüsel olarak değişir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Akım kaybı, ters akım veya aralıklı döngüsel bozukluğu olan sFGR olgularında perinatal risk artar; artmış TAPS riski nedeniyle seri MCA-PSV izlemine devam edilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Tip I sFGR, tip II veya tip III’e ilerleyebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
Seçici fetal büyüme kısıtlılığı: izlem ve tedavi
- Monokoryonik sFGR, bu gebeliklerin yönetiminde deneyimli fetal tıp merkezinde değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Erken başlayan sFGR’de büyüme hızı yetersiz ve umbilikal arter Doppler anormal ise selektif redüksiyon veya fetoskopik lazer ablasyon düşünülebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- sFGR’de büyüme ultrasonla en az iki haftada bir, umbilikal arter ve orta serebral arter Doppler değerlendirmesi haftalık yapılmalı; izlem sıklığı olguya göre düzenlenmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Tip II veya III sFGR’de anormal umbilikal arter Doppler varlığında duktus venozus dalga şekilleri de değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Monokoryonik sFGR’de tanı ile doğum arasındaki sürenin, tekil veya dikoryonik gebeliklerdeki büyüme kısıtlılığına göre daha uzun olabileceği bilinmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Yaşayabilirlik sınırından (24 hafta) önce küçük fetüsün büyüme hızı belirgin azalmışsa (ölçülen abdominal çevrede 14 günde 1 SD’den az değişim) ve umbilikal arter Doppler anormalse tek fetal ölüm riski belirgindir; bu durumda uygun büyüyen eşi korumak için bipolar kord oklüzyonu veya radyofrekans ablasyon gibi vazo-oklüzif yöntemlerle selektif sonlandırma düşünülebilir; değerlendirme ve işlem deneyimli üçüncü basamak merkezde yapılmalıdır. Seçilmiş olgularda fetoskopik lazer cerrahisi de düşünülebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
- Bu karmaşık sFGR olgularında sürekli üstün olduğu gösterilmiş tek bir bakım planı yoktur; tanı haftası, Doppler bulguları, EFW farkı, büyüme hızı ve ebeveyn tercihleri yönetimde birlikte dikkate alınmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2+
- sFGR ve TTTS’de tedavi sonrasında da öngörülemeyen ve önlenemeyen akut transfüzyon olayları ile ciddi perinatal sonuçlar olabileceği önceden anlatılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
Seçici fetal büyüme kısıtlılığında doğum zamanlaması
- Doğum zamanına karar verirken duktus venozusta atriyal kontraksiyonda ters akım veya bilgisayarlı kardiyotokografide (cCTG) kısa dönem varyasyon, biyometri ve büyüme hızıyla birlikte değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Tip I sFGR’de büyüme hızı yeterli ve umbilikal arter Doppler normal ise 34+0–35+6 haftada planlı doğum düşünülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Tip II veya III sFGR’de doğum 32 haftaya kadar planlanmalıdır; belirgin büyüme bozukluğu veya Doppler kötüleşmesi varsa bu takvim olguya göre yeniden değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Tip I’de büyüme hızı yetersiz veya umbilikal arter Doppler normal değilse bu alt grup için ayrı bir doğum haftası önerisi verilmez; zamanlama duktus venozus Doppler veya bilgisayarlı kardiyotokografinin kısa dönem varyasyonu, biyometri ve büyüme hızı birlikte değerlendirilerek bireyselleştirilir. Açıklama metni (kanıt düzeyi 2–), büyüme hızı azalmış ve umbilikal arter Doppler’i anormal karmaşık sFGR olgularında amacı gebeliği en az yaşayabilirlik sınırına uzatmak ve tek fetal ölümden kaçınarak uygun haftada (optimal olarak 32–34 hafta) doğum sağlamak olarak tanımlar. Doğum için tek bir sayısal eşiğe dayanılmamalı; incelemelerin birlikte oluşturduğu bulgular ve zaman içindeki eğilim kullanılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- 26+0–32+0 haftada preterm doğum gündemdeyse zamanlama duktus venozus Doppler değerlendirmesine dayanır; ultrasonlar arasında fetal iyilik hâlini izlemek için bilgisayarlı kardiyotokografi kullanılabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
Tek fetüs ölümü: sağ kalan ikizin değerlendirilmesi ve izlem
- TTTS, sFGR veya TAPS bulunmayan monokoryonik gebeliklerde de fetal ölüm ve nörolojik anomali riski vardır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Bir fetüsün ölümünden sonra sağ kalan eş için ölüm riski %15’e, nörolojik anomali riski %26’ya ulaşabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Tek fetal ölüm, multidisipliner deneyimi olan fetal tıp merkezine sevk edilerek değerlendirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Sağ kalan fetüste düzenli ultrason izlemi zorunludur; doğum zamanı ve şekli fetal büyüklük, büyüme hızı, maternal öykü ve tercihlerle bireyselleştirilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Tek fetal ölüm sonrasında amaç sağ kalan fetüsün doğumunu 36+6 haftaya kadar gerçekleştirmektir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) B
- Gebelik 36 haftaya yakın değilse tek fetal ölüm nedeniyle hızlı doğum genellikle uygun değildir; sağ kalan fetüsteki beyin hasarı ölüm anında oluşmuş olabilir ve hemen doğum prematüriteyi ekler. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 4
- Eş fetüsün ölümünden sonraki dört haftaya kadar fetal beyin manyetik rezonans görüntülemesi nörolojik hasarı saptamak ve bakımı planlamak için yapılabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Konservatif yaklaşımda seri fetal beyin ultrasonu ve genellikle olaydan yaklaşık dört hafta sonra kraniyal manyetik rezonans görüntülemesi planlanabilir; ultrason bulgularının gelişmesi dört haftayı bulabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- Sağ kalan fetüste anemi MCA-PSV ile değerlendirilebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Anemi tedavisinin perinatal sağkalımı artırabilse de iskemik beyin hasarı riskini değiştirmeyebileceği ebeveynlere anlatılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Sağ kalan anemik fetüste intrauterin transfüzyonun nörolojik morbiditeyi önlemedeki değeri belirlenmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- Ultrason veya manyetik rezonans görüntülemede nörolojik hasar saptanırsa, tanı haftası ve ebeveyn görüşleri dikkate alınarak geç gebelik sonlandırması bir seçenek olabilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
Komplikasyonsuz MCDA gebelikte doğum, preterm doğum hazırlığı ve intrapartum izlem
- Komplikasyonsuz MCDA gebelikte doğum zamanı görüşülmeli ve 36 tamamlanmış haftadan itibaren planlı doğum sunulmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Monokoryonik ikizlerde planlı preterm doğum söz konusuysa 34+6 haftaya kadar antenatal kortikosteroid uygulanmalıdır; bu belgede ilaç seçimi ve dozu verilmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Planlı preterm doğum 34+0 haftadan önceyse anneye magnezyum sülfat verilmelidir; bu belgede doz, uygulama yolu ve süre verilmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Sezaryen için başka özgül klinik endikasyon bulunmadığında MCDA ikizlerde vajinal doğum hedeflenmesi uygundur. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) A
- Planlı vajinal doğum ve sezaryenin yarar ve riskleri ebeveynlerle görüşülmeli ve görüşme kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Vajinal doğum önerisini destekleyen randomize çalışmanın değerlendirdiği gebelikler 32+0–38+6 haftada ve birinci ikizi baş geliş olan gebeliklerdir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 1+
- Doğum eyleminde sürekli elektronik fetal izlem önerilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Komplike veya komplikasyonsuz monokoryonik gebelikte geç kord klemplemesini desteklemek ya da buna karşı çıkmak için kanıt yetersizdir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- Bölüm 10, mevcut veya geçirilmiş TAPS, sFGR ya da tek fetal ölümle komplike gebeliklerde genel olarak 36+6 haftaya uzatma hedefini belirtir; aynı bölüm doğum zamanı ve şeklinin ultrason, Doppler, büyüme hızı ve maternal özelliklere göre bireyselleştirilmesini ister. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
Monokoryonik monoamniyotik gebelik
- MCMA ikizlerde renkli Doppler ile kord dolanması hemen her zaman görülür; bu bulgunun toplam morbidite ve mortaliteye katkısı tutarlı biçimde gösterilmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- MCMA gebeliklerde artırılmış fetal izlemin yatarak veya ayaktan yapılması arasında fetal mortalite benzer bildirilmiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- MCMA ikizlerde 32+0–34+0 haftada planlı sezaryen yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- MCMA gebelikler uzman fetal tıp merkezlerinde yönetilmeli ve doğum kararı olguya göre verilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
- MCMA gebeliklerde amniyotik sıvıyı azaltmak için maternal sulindak kullanımı bildirilmiştir; bu tedavinin kanıtı azdır ve belgede doz verilmemiştir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 2–
Monokoryonik bileşenli üçüzler ve daha yüksek çoğul gebelikler
- Monokoryonik veya dikoryonik üçüzlerde trikoryonik üçüzlere göre fetal kayıp daha yüksektir; TTTS, sFGR ve TAPS gelişebilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) C
- Üçüzler dâhil tüm yüksek çoğul gebeliklerde selektif redüksiyon görüşülmelidir; monokoryonik veya dikoryonik üçüzlerde işlemin karmaşıklığı ve fetal ölüm/morbidite riski açıklanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Bu gebeliklerde deneyimli fetal tıp merkezinde artırılmış ultrason izlemi yapılmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Monokoryonik bileşenli üçüz gebelikte TTTS gelişirse en uygun tedavi lazer ablasyondur. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
Uyumsuz fetal anomaliler, invaziv tanı ve selektif redüksiyon
- Fetal anomali açısından uyumsuz monokoryonik ikizler değerlendirme, danışmanlık ve tedavi seçenekleri için hızla fetal tıp merkezine sevk edilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Monokoryonik ikizlerde karyotipleme fetal tıp merkezinde yönetilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Prenatal tanı testlerinde ve invaziv tedavilerde fetüslerin uterustaki yerleşimi dikkatle haritalanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Amniyosentezde her iki kese örneklenmelidir; monokoryonisitenin 14+0 haftadan önce kesinleştirildiği ve büyüme ile anatominin uyumlu göründüğü olgular bunun istisnasıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- İnvaziv test öncesinde veya fetüsler arasında anomali uyumsuzluğunda selektif redüksiyon görüşülmeli; uygun danışmanlık sonrasında isteyenlere işlem sunulmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Selektif redüksiyon yapılan monokoryonik gebeliklerde dissemine intravasküler koagülasyon açısından izlem endike değildir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Plasental anastomozlar nedeniyle intravasküler abortifasiyan enjeksiyonuyla selektif fetisid monokoryonik gebelikte bir seçenek değildir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- İntrafetal veya umbilikal kord ablasyonundan önce eş fetüs kaybı ve nörolojik morbidite riski açıklanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Bipolar kord koagülasyonu veya intrafetal lazer sonrasında preterm erken membran rüptürü (PPROM; %10–15) ve koriyoamniyonit önemli komplikasyonlardır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- Monozigotik ikizlerde nadir heterokaryotipik kromozom anomalisi olasılığı invaziv tanı öncesinde görüşülmeli ve kaydedilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Monokoryonik gebelikte selektif sonlandırma için kord koagülasyonu veya radyofrekans/lazer gibi intrafetal vasküler ablasyon yöntemleri gerekir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 4
- Selektif sonlandırma bu işlemlerde deneyimli uzman merkezde değerlendirilmeli ve uygulanmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- İlk veya erken ikinci trimesterde bir fetüste anöploidi belirteci olabilecek anomali varsa, koryon villus örneklemesi ile 15–16 haftada iki keseden amniyosentezi beklemenin yarar ve riskleri görüşülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 4
TRAP sekansı ve yapışık ikizler
- İkizde ters arteriyel perfüzyon (TRAP) sekansında akardiyak fetüs, plasental arter-arter anastomozuyla anatomik olarak normal pompa ikiz tarafından perfüze edilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Akardiyak ikiz ve TRAP varlığı her zaman invaziv tedavi gerektirmez. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- TRAP’ta tedavi seçiminin akardiyak fetüsün pompa ikize göre büyüklüğüne ve pompa ikizde kardiyovasküler etkilenme bulunmasına bağlı göründüğü belirtilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- TRAP için tedavi düşünülüyorsa 16 haftadan önce girişimi destekleyen sınırlı kanıt vardır; işlem deneyimli merkezde yapılmalı ve dikkatli ultrason izlemi sürdürülmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- TRAP’ta girişim zamanlaması için ek araştırma gerektiği belirtilir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) Evidence level 3
- Yapışık ikizler tanının doğrulanması ve prognozun multidisipliner görüşülmesi için üçüncü basamak fetal tıp merkezinde prenatal değerlendirme gerektirir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
Eğitim, merkez deneyimi ve klinik hizmet denetimi
- Rutin gebelik ultrasonu yapan tüm uygulayıcılar koryonisiteyi belirleme ve ikizleri doğru etiketleme konusunda eğitimli olmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Monokoryonik ikizlerin 18+0–20+6 hafta anomali ve büyüme taramalarını yapanlar TTTS, sFGR ve TAPS bulgularını ve uzman merkeze sevk gereğini bilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- TTTS lazeri yapan üst bölgesel merkezler, üç yıllık kayan ortalamada yılda en az 15 işlem yapmalıdır. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) GPP
- Nadir monokoryonik komplikasyonlarda fetal tedavi yapan merkezlerde en az iki deneyimli operatör bulunmalı ve üç yıllık kayan ortalamada yılda 15’ten fazla olgu yönetilmelidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi) D
- TTTS lazer sonuçlarının evre, operatör deneyimi ve başvuru şiddetine göre denetlenmesinde en az bir sağ kalan için %85 hedefi verilir; bu bir hizmet denetim hedefidir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- Lazer sonrası her fetüste nörolojik morbidite için hizmet denetim hedefi <%10’dur. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- İlk trimesterde başvuran monokoryonik ikiz gebelere anöploidi taraması sunulması için hizmet denetim hedefi %100’dür. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- İlk taramada etiketleme yapılması ve sonraki taramalarda tutarlı sürdürülmesi için hizmet denetim hedefi %100’dür. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- İkinci trimester anomali taramasında genişletilmiş fetal kalp görüntülerinin alınması için hizmet denetim hedefi >%85’tir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
- 16 haftadan itibaren iki haftalık ultrason yapılması için hizmet denetim hedefi >%95’tir. (RCOG GTG 51, 2025; 2024 kısmi güncellemesi)
Öneri düzeyleri: Öneri dereceleri A, B, C, D ve GPP’dir. A: hedef topluma doğrudan uygulanabilir 1++ düzeyinde en az bir meta-analiz/sistematik derleme/randomize çalışma veya tutarlı 1+ çalışma bütünü. B: doğrudan uygulanabilir, tutarlı 2++ kanıt ya da 1++/1+ kanıttan çıkarım. C: doğrudan uygulanabilir, tutarlı 2+ kanıt ya da 2++ kanıttan çıkarım. D: düzey 3–4 kanıt ya da 2+ kanıttan çıkarım. GPP: geliştirme grubunun klinik deneyimine dayalı iyi uygulama noktası; kanıta dayalı önerinin alternatifi değildir. Açıklamalarda “Evidence level” ifadesiyle belirtilen kanıt düzeyleri şöyledir: 1++/1+/1− randomize çalışmalar veya bunların derlemelerinde sırasıyla çok düşük/düşük/yüksek yanlılık riski; 2++/2+/2− kohort/olgu-kontrol kanıtında sırasıyla çok düşük/düşük/yüksek karıştırıcılık, yanlılık veya şans etkisi; 3 analitik olmayan çalışmalar; 4 uzman görüşü. Belirli bir derece/kanıt düzeyi verilmeyen maddelerde düzey etiketi gösterilmez.
RCOG belgesinin yanıt vermediği konular
- TAPS’ta seçenekler sıralanır; hangi tedavinin üstün olduğu ve tanıdan sonra kullanılacak tek bir standart izlem programı belirlenmemiştir.
- TAPS şiddetine göre sabit doğum haftası veya evreye özgü tedavi eşikleri verilmez.
- Antenatal kortikosteroid için ilaç seçimi ve doz; magnezyum sülfat için doz, yol ve süre verilmez; başka kaynaktan şema eklenmemiştir.
- TRAP girişimi için 16 haftadan önce tedaviyi destekleyen sınırlı veri aktarılır; kesin ve doğrulanmış bir girişim zamanlaması belirlenmez.
- TTTS metninde tam 20+0 haftanın hangi tanı eşiğine ve tam 26+0 haftanın hangi tedavi aralığına alındığı açık belirtilmez.